หวัดดีครับ
- เอาตัวมันมา ลากมันมา - พยายามอยู่! รอเดี๋ยว...
เอาล่ะๆ จับหัวมันไว้ให้นิ่ง
เอาให้นัดเดียวจอดนะ...
นี่ อย่าฆ่าเขานะ อย่า
อ้อ ขอโทษทีครับ
- หมอนี่เป็นอะไร - ช่างเถอะ ฉันทำไม่ลง
ฉันทำไม่ลงจริงๆ
- จะเอาอะไรไอ้น้อง? - เอ่อ เบียร์สักแก้วน่ะครับ
- หมามันเป็นอะไรเหรอครับ? - อ้อ โดนยาเบื่อเข้านะซิ
ใครเหี้ยมขนาดวางยาหมา?
คงกะจะวางยาจิ้งโจ้หรือหมาป่าน่ะ หรือคงมีคนไม่ชอบหมาจริงๆ
ก็มีบางจำพวก พวกผิดปกติ
โทษนะครับ พี่เป็นเจ้าของมันเหรอ?
เปล่าๆ มันไม่มีเจ้าของหรอก โดยเฉพาะตอนนี้
- แต่มันก็ไม่ใช่หมาธรรมดานะ - เหรอครับ?
เออสิ มันดังพอตัวเชียวล่ะ
อาจเป็นหมาที่ดังที่สุดในออสเตรเลีย
ไอ้แดงไง
อ่อ ตัวที่ช่วยคนโดนไฟคลอก?
- คงเป็นตัวที่ช่วยเด็กทารก... - ก็ไม่ใช่อีกนั่นแหละ คนละตัว
- หรือว่า... - ไม่ๆ
เข้าใจผิดเสียแล้วล่ะ ไอ้น้อง
มันไม่ได้ดังเพราะวีรกรรม
- แต่มันดังเพราะตัวมันเอง - ไอ้แดง
ใช่ๆ ไอ้แดงตัวนั้นแหละ
- หมอกำลังมา - มาตอนไหน
ใกล้แล้ว มันเป็นไงบ้าง?
- ลืมแนะนำตัว แจ็ค คอลลินส์ เจ้าของร้าน - ผมโธมัส เบเกอร์ครับ ขับรถบรรทุกผ่านมา
ก็เออ ฉันเองแหละที่เอาไอ้แดงมาที่แดมเปียร์ ฉันกับมอรีน
สักสิบปีกระมัง สมัยโน้น...
สมัยที่คนกับหมาก็อนาถาพอๆ กัน
สมัยที่ลำบากกว่านี้ ร้อนกว่านี้ สดใสกว่านี้ แดงฉ่ำกว่านี้
เพื่อนซี้หัวใจหยุดโลก
ไม่มีใครคิดจะสร้างเมืองแถวนี้เลยเหรอ?
ไม่มีใครคิดจะมาอยู่แถวนี้เลยเหรอ?
- ทำเหมืองไง เงินทั้งนั้น - ฉันรู้น่า
- อะไรล่ะนั่น? - อะไร?
บนถนนน่ะ
- หมา - รู้แล้วน่า
แล้วมันมายืนอะไรตรงนี้?
ว่าไง ไอ้หนู ว่าไง
- น่ารักนะเรา - หวัดดีจ้า
หลงทางเหรอ กินน้ำมั้ย?
เป็นงานซะด้วย
- โอย หมาตดเหรอ? - ไม่ใช่ของฉันแน่ๆ ล่ะ
- โอ้ มันกินอะไรเข้าไป - หยุดรถ! ฉันหายใจไม่ออกแล้ว!
บ้าเอ๊ย
แดมเปียร์
ออสเตรเลียตะวันตก ปี 1971
นี่มอรีน มอรีนมาดูนี่สิ
ไอ้หมาน้อยเอ๊ย
- หวัดดีริค มันอยู่หลังร้านโน่น - ได้เลย ขอบใจ
หมอหมาน่ะ
ว่าไง แวนโน่ แวนโน่ ไอ้หนุ่มนี่ชื่อทอมมี่
กำลังเล่าเรื่องไอ้แดงให้เขาฟัง
แวนโน่เป็นเพื่อนคนแรกๆ ของมันเลย สมัยโน้นน่ะ
- ใช่ สมัยโน้น - ยุคบุกเบิก?
กันดารสุดๆ เหงาด้วย
หมาเอาตัวรอดเก่งในเมืองเหงาๆ
ฉันรู้ดี ฉันมาจากหมู่บ้านเล็กๆ ในอิตาลี ชื่อ อาบรูซี่
- เอาอีกแล้ว - เซ็ง บ่นไปฉันไม่สน
หมู่บ้านฉันสวยมากเลยเชียว
ฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้บานพรึ่บเหมือนพรมเปอร์เซีย
ไวน์รสเลิศ ชิมแล้วเหมือนขึ้นสวรรค์
แล้วพี่จากบ้านมาทำไม?
ก็เหมือนๆ กับไอ้งั่งพวกนี้นี่แหละ มาเพราะเงิน เงินตัวเดียวเลย
พวกเขามาจากทุกที่ ทุกประเทศ มาเพื่อเงิน มาเพื่อทำงาน
ทั้งโปแลนด์ นิวซีแลนด์ ไอร์แลนด์ กรีซ
ลัตเวีย อเมริกา เมลเบิร์น
อยู่ด้วยกัน กินด้วยกัน ขี้ด้วยกัน เรามาเพราะกระหายเงิน
พวกเขาดูเป็นคนปกติ แต่จริงๆ แล้วเปล่า
แดด...เผาสมองไม่เหลือชิ้นดี
ฉันรู้จักพระอาทิตย์ในอาบรูซี่ดี
แต่มาได้รู้จักจริงๆ ก็เมื่อมาอยู่ที่นี่
พระอาทิตย์ที่นี่อันตราย
ฉันรู้จักเพื่อนคนนึง... ชื่อโกราน จำได้มั้ย โกราน
พระอาทิตย์ฆ่ามัน
แซมก็เหมือนกัน จำไอ้แซมได้มั้ย?
มันทำงานกลางแดด 5 ชม. ไม่ยอมสวมหมวก
ไอ้ง่าว เพี้ยนจนพูดภาษาจีนอยู่ 2 วันเต็มๆ
ทั้งที่ก่อนหน้านี้ มันไม่เคยรู้ภาษาจีนเลยสักคำ
เห็นมั้ย ที่นี่มันแดนเถื่อนชัดๆ ...แต่พอไอ้แดงมาถึงที่แดมเปียร์
คนเราไม่ต่างอะไรจากสัตว์ เมาหยำเป...
แล้วก็...เขาพูดว่าไงนะ...เอาแต่ใจ
หนวดเครา ยาวเฟิ้มจนอุบาทว์
ถ้าหนวดแกบินได้ ป่านนี้มันคงหนีไปแล้ว
ไอ้สองตัวนี่...ต้อง-สั่ง-สอน!
อะไรนะ?
พีโต้
นอกจากไอ้พวกเด็กโข่งพวกนี้แล้ว
ก็ยังมีพวกที่นั่งเงียบ อยู่กับตัวเองและอดีตอันลึกลับเจ็บปวด
จ็อคโค่
และแทบไม่เคยหัวเราะออกมาเลยสักแอะเดียว
ที่อาบรูซี่ไม่มีใครทะเลาะกันเพราะเรื่องหนวดหรอก
แล้วเขาทะเลาะกันเรื่องอะไร?
เเวนโน่
ผู้หญิงไงล่ะ!
ผู้หญิงที่อาบรูซี่ สวยที่สุดในอิตาลี
หุ่นเพรียว นมได้รูปเหมือนเมล็ดถั่ว
- ถั่ว? - ใช่ ถั่วเมล็ดใหญ่ได้รูป
เคยอยู่ในที่ๆ มีสาวสวยๆ มาอยู่ในที่ๆ ไม่มีผู้หญิงสักคน...
พวกแกเข้าใจความทรมานของฉันไหม
ที่อาบรูซี่ ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า
ซามันสกี้ ซานดันสกี้ ซูโปสกี้ ทั้งสามคือ แก๊งสกี้
ฟ้าเหมือน...ฟ้าอาบรูซี่
ถ้าเอ่ยถึงเมืองนั้นอีกหน ฉันจับมันเสียบไม้ย่างไฟแน่
- ฉันช่วย - ทำเพื่อชาติ
ทะเลที่อาบรูซี่...
แบร์รี่ไวท์ เชิญที่สำนักงานด้วย
เราโหวตแล้ว เจ้าของร้านก็เห็นด้วย
ถ้าแกไม่หยุดพูดเรื่องบรูซี่
เออ พวกเราอนุญาตให้แก๊งสกี้ตื้บแกได้
ขอโทษด้วยนะ
ใครๆ ก็คิดถึงบ้านกันทั้งนั้น
แกล่ะ?
ยังหาบ้านให้คิดถึงไม่ได้เลยเพื่อน
แกก็ไม่มีเพื่อนเหรอ ไอ้หมาน้อย
แต่แกก็สุขดี ใช่มั้ย?
แกมีพรสวรรค์ ไอ้หมาน้อย
ท่าทางเป็นหมาที่ฉลาด
แกเคยได้ยินเรื่องเมืองอาบรูซี่มั้ย?
อาบรูซี่มีที่ตกปลาที่ดีที่สุด
จะพูดว่าไงดีนะ มันเป็นนักฟังชั้นยอด
มันไม่ตัดสินเรา สุภาพและจงรักภักดี
ตอนแรกผมก็คิดว่างั้นนะ
ทั้งตัวผู้ตัวเมีย รุม 3 ต่อ 1
ไอ้หมาทรยศ!
- ทำอะไรวะ? - เปล่า
- มาเล่นกับหมาฉันเหรอ? - หมาเเกเหรอ?
- นี่หมาแกเหรอ? - ฉันคุยกับมันก่อน
แล้วทึกทักว่าเป็นหมาตัว? ท่าจะบ้า
ว่าฉันบ้า แกยิ่งอาการหนัก
- แกน่ะสิ - ฉันให้มันกินสเต็กนะโว้ย
แกคิดว่าฉันให้มันกินอะไร? บร็อคโคลี่?
ไอ้ตัวขโมยหมา!
เอาล่ะๆ เราให้มันตัดสินใจเองมั้ย
- ดี ให้มันตัดสินใจ - ตกลงแกเป็นหมาของใคร?
หอมแก้มที
ดีมาก ดีมาก สบายดีนะแก แสนรู้จริงๆ ไอ้แดงเอ๊ย
ไอ้แดงน้อย ลูกพ่อ ใช่มั้ย ไอ้หมาน้อย
นั่นแหละมัน มันเป็นหมาของทุกคน
มานี่มาไอ้หมาน้อย มานี่มา
ไอ้แดงมานี่ ดีมาก มานี่
แต่บทมันจะเมิน มันก็เมินใส่ทุกคน
ใครอยากให้ไอ้แดง... มาร่วมงานกับเรา
ในตำแหน่ง ผู้ช่วย...
- กงสุล - เออ อะไรก็ช่าง ใครเห็นด้วย?
เห็นด้วย!
มันเป็นหมาประจำสหภาพของพวกเรา หมาของทุกคน
จนมันได้เจอเจ้านายตัวจริงของมันนั่นแหละ
- จอห์นนี่ - จอห์นนี่ ไอ้หนุ่มจอห์นนี่
จอห์น
อรุณสวัสดิ์
นี่
- เห็นเหมือนที่ฉันเห็นมั้ย? - ไอ้แดง
- มันเกือบโดนทับแบนแล้วนะ - เปล่า มันแค่โบกรถ
- นั่นเรียกโบกรถเหรอ? - ถ้าลองได้รับมันหนนึง
ต่อไปก็ต้องหยุดรับมันอีก
ไอ้หมาหัวหมอ อย่าบังอาจกับมันเชียว
- มันเป็นอย่างนี้กับทุกคน? - เปล่า เฉพาะคนที่มันถูกชะตา
เฮ้ย ทำอะไรของแก? ลงจากเบาะซะ ลงเดี๋ยวนี้
โลกเรานี่ก็ตลก
บางครั้งคนเลือกสัตว์เลี้ยง บางครั้งสัตว์เลี้ยงก็เลือกเจ้านาย
ห้ามหมาขึ้นมาบนรถนะ
ตีหน้าเศร้าไปก็เท่านั้น พอเถอะ
- เอาล่ะ พร้อม - เอา ห้า
- พร้อมมั้ย? - เงียบ
เริ่มได้! หม่ำๆ ๆ ๆ
9.2 วินาที! สถิติโลก!
ไม่
- ให้มันกินอะไรต่อดี? - เอายากกว่าเดิม
ให้มันกินไก่!
ไก่เนี่ยนะ?
ไก่สดๆ โว้ย
พอได้แล้ว!
ฉันจะไม่ปล่อยให้แกเล่นสนุกทรมานสัตว์หรอก
ยุ่งอะไรด้วยวะ? หมาแกหรือไง?
ไม่เอาไก่สดน่าเพื่อน
- ใครสั่ง? - ฉันนี่แหละ
สู้ๆ
เออๆ ไม่กินไก่ ไม่กินๆ
ไอ้แดง มานี่!
มาเถอะไอ้หนู ฉันให้แกนั่งได้แล้ว
และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา... ไอ้แดงก็เจอเจ้านายของมัน
เจ้านายคนเดียวของมัน
เออ หยุดพูดเรื่องนี้เถอะ
บอกทุกคนตามตรง ผมน่าจะปล่อยให้มันไป
แต่หมาแก่นักสู้อย่างมัน คงอยากสู้เฮือกสุดท้าย
ผมฉีดยากันชักให้มัน จะได้เหนื่อยน้อยลง
เราคงได้แต่หวังว่ามันจะผ่านคืนนี้ไปได้
คนดีของฉัน
น่าสงสารเสียจริง เราจะเอาไงกับแกดีนะ
นึกแล้วก็เศร้า
เรื่องมันยาวนะ เรื่องของแนนซี่ จอห์น และไอ้แดง
ลงไป
หมาโง่นี่!
- มันไม่ยอมลุกหรอกครับคุณ - ลองไอ้แดงนั่งแล้ว ทำไงมันก็ไม่ลุก
ถือดีจริงนะแก
หยุดนะ
- ไอ้หมาโง่ - สู้มัน คุณ สู้มัน
ตั้งแต่มันเป็นสมาชิกสหภาพ มันเรียกร้องสิทธิของมันน่าดู
ฉันไม่ขยับ แกน่าจะแบ่งที่ให้ฉันบ้าง
หยุดเดี๋ยวนี้นะ เป็นสุภาพบุรุษหน่อย ขยับไป!
เดี๋ยวนี้!
- หวัดดีครับ - หวัดดี
- คุณนั่งคู่กับหมาผม - ใช่ค่ะ
แนนซี่
- คุณจะทำอะไรที่ฮาเมอร์สลี่เหรอ แนนซี่? - เลขาฯ
- งานคงหนักกว่าที่เพิร์ธมากทีเดียว - ฉันรักการผจญภัยค่ะ
คิดได้อย่างนั้นก็ดี เหมือนการผจญภัย
- ขึ้นรถได้หรือยัง? - เดี๋ยวก็สายกันพอดี
ให้มันนอนตดอีกสัก 1-2 นาทีเหอะน่า หรือใครจะขึ้นไปดมกลิ่นตดมันล่ะ
แนนซี่ มีหนังกางแปลงเรื่องใหม่มาฉาย อยากไปดูหนังด้วยกันมั้ย?
- หนังอะไร? - จำไม่ได้
ก็ได้
- ฉึ่งเลย - ตดเหรอ?
เออ เหม็นฉึ่งเลย
- ว่าไง? - ว่าไงจอห์น
ขอยืมรถหน่อย จะพาเด็กใหม่ไปดูหนัง
เค้าจะสนใจไอ้กันอย่างแกเรอะ หล่อๆ อย่างพวกฉันก็มีตั้งเยอะ
อย่างน้อยฉันก็อาบน้ำ
แล้วช่วยดูไอ้แดงหน่อยได้มั้ย ฉันว่ามัน หอ สระอึ งอ ว่ะ
- หออะไรนะ? - หึง!
ไม่ต้องห่วง ฉันปาร์ตี้กับมันเอง ว่ามั้ยไอ้แดง
ขอบใจพีท เจอกันไอ้แดง
สนุกสุดเหวี่ยงแน่แก
ลายถักอันนี้สวยมาก เขาเรียกลายซี่โครงชาวประมง
น่ารักเนอะ แกว่ามั้ย?
ทำตัวดีๆ ฉันจะถักเสื้อหนาวให้สักตัวนะ
คิดจะไปไหนน่ะ?
ว่าไง!
- ไปหาเหล้ากินกัน - ไปไม่ได้ ต้องเฝ้าไอ้แดงให้จอห์นนี่มัน
- มันคาบอะไรของมัน - เฮ้ย เอามานะ
เอาไหมพรมของฉันมา!
ไอ้แดง! ไอ้แดง!
หวัดดีเจ้าเหมียว
เฮ้ย ใจเย็น
เหมียวแดง
ไอ้เหมียวแดงนี่มัน... นรกส่งมาเกิดชัดๆ
เรียกมันว่ายังไงดี มันเกิดมาเพื่อทำลาย เกิดมาฆ่าหมาโดยเฉพาะ
- เฮ้ย แกมายุ่งอะไรกับแมวฉัน? - เปล่า
- เกิดอะไรขึ้น? - ไอ้เหมียวมันจะข่วนผม สงสัยได้กลิ่นไอ้แดง
คนนอกต้องจอดรถตรงถนน ห้ามฝ่าฝืน
- ขอโทษค่ะ คุณคริบเบจ - กฏต้องเป็นกฏนะ คุณเกรย์
บริษัทจ้างๆ
มาแต่พวกกเฬวราก ไม่มีกฏก็อยู่กันไม่ได้หรอก
ราตรีสวัสดิ์ คุณคริบเบจ
เขาเป็นภารโรงคุมสวน ฉันไม่อยากมองเขาแต่ในด้านร้าย
เขามีด้านดีด้วยเหรอ?
- เชิญครับ - ขอบคุณค่ะ
ปิดไฟหน้ารถสิวะ ไอ้ฟาย!
- ฉันมองไม่เห็น - ทำอะไรอยู่น่ะ
หลบกันเถอะ หมาผมเอง
ไอ้หมาเลว แกต้องโดนสั่งสอนซะหน่อย
เดี๋ยวผมพาไปดูอะไรนะ
ระวัง
หลายปีก่อน ชายแก่ชื่อจัมโบ้
สเมลท์ ว่ายน้ำไปเจอฉลามขาว
มันงับขาเขา แล้วลากเขาลงทะเล
- เขาตายมั้ย? - ไม่
ฉลามคายเขาทิ้ง สงสัยรสไม่ถูกปาก
ถ้าคุณรู้จักจัมโบ้ จะไม่แปลกใจเลย
เขาโดนเย็บ 73 เข็มเพื่อต่อขาที่ขาดไป
- อี๋ขนลุก - ไม่มีใครกล้าออกไปว่ายน้ำอีก
บางวันก็มีคนเห็นฉลามขาวว่ายไปว่ายมา
คนเห็นบ่อยเขาก็เลยตั้งชื่อให้มันว่า...
ลอร์ดเนลสัน
- ฉันไม่เห็นเห็นอะไรเลย - ต้องไปอีกหน่อยมั้ง
- อะไรน่ะ? - ไม่ขำนะ
มันคงหลับอยู่
ฉลามหลับด้วยเหรอ
มันว่ายน้ำตลอดเวลา เหมือนคุณ
ตั้งรกรากที่ไหนนานไม่ได้
- คุณว่าผมเป็นฉลามเหรอ? - คงงั้น
คุณเข้าใจผิดนะ
การร่อนเร่เป็นเหมือนการผจญภัยของผม
- คุณก็แค่กลัวน่ะ - กลัวเหรอ? กลัวอะไร?
กลัวการหาอะไรสักอย่างที่จะยึดเหนี่ยวตัวเองไว้
ถามจริง?
มาเร็ว ไอ้แดง มาเร็ว
ไอ้แดง
ใช่ หลังจากมันเปิดศึกกับไอ้เหมียวแดง
เออ ไอ้แดงกลายเป็นพ่อสื่อ มันพาฉันไม่เจอเมียคนงามของฉัน
วันนั้นที่ไอ้แดงโดนยิง
- โดนยิง? - ใช่
หลังจากสู้ครั้งแรกกับไอ้เหมียว
- แล้วทำไมถึงโดนยิง? - มันชนะยังไงล่ะ
เปล่า มันไม่ได้ชนะในหนแรกหรอก
แต่ไอ้แดงไม่ใช่หมาธรรมดาๆ
มันฉลาด ฉลาดมากๆ กล้าหาญด้วย
"เขตปลอดสุนัข"
ออกไปนะ ไอ้หมาโสโครก!
จอห์นนี่โว้ย! โทรศัพท์
- ฮัลโหล - ทางนี้ค่ะ!
- พวกเขาทำอะไรเเก - เอาอยู่มั้ย?
ผมห้ามเลือดได้ แต่ต้องพาส่งหมออยู่ดี
- ขับรถไปสี่ชั่วโมงเลยนะ - 3 ชม.เท่านั้นแหละ ฉันเหยียบมิด
อย่ามาทิ้งฉันไปอย่างนี้นะ ไอ้หมาเลว อย่าตาย ทำใจดีๆ ไว้
- พวกแกว่าใครทำ? - ไอ้สารเลวคริบเบจแน่ๆ
พวกมันเกลียดหมาอย่างกะอะไร
มันมีปืนด้วยเหรอ?
- เออสิ - แกรู้ได้ไง
ก็ตั้งแต่จัมโบ้ สเมลท์เจอฉลามงับ
ใครๆ ก็พกปืนทั้งนั้น ออกไปล่าไอ้หลามไง
- โชคดีที่ยังไม่มีใครฆ่าฉลามได้ - ทำไม?
เผื่อเราต้องการฉลามขึ้นมา
เเกจะเอาฉลามไปทำซากอะไร?
ก็เผื่อว่าวันนึง ตื่นมาแล้วเบื่อชีวิต
กระโดดลงไปให้ฉลามงับ พอให้โลกได้จดจำชื่อได้บ้าง
แกก็หัดร่าเริงกับชีวิตบ้างสิวะ
- ฉันก็ร่าเริงนะ - ไม่จริง
เออ ฉันไม่เคยเห็นแกหัวเราะเลย
ก็มองดูเมืองแดมเปียร์สิ มีอะไรให้รื่นรมย์?
บ้านฉันที่อาบรูซี่นะ คนทั้งหมู่บ้านหัวเราะกันทุกวัน
อาบรูซี่มีอยู่จริงเหรอวะ? ฉันว่าจริงๆ แล้ว
แกมาจากเมืองกันดารๆ ในอัลบาเนียมากกว่า
- จริงๆ แกชื่อ แวนโนสกี้ ใช่มั้ย? - ไม่ขำด้วยนะโว้ย
- ยูริ แวนโนสกี้ - ดิมิทรี แวนโนสกี้
- นังคุณนายไหมพรม - เรียกฉันว่าไงนะ?
คุณนายไหมพรม ผู้ชายอะไรถักไหมพรม
พอเถอะ! ขอหมานอนเงียบๆ ได้มั้ย
ไม่เป็นไรนะ อดทนไว้
โชคยังดี กระสุนไม่โดนกระดูก
- เก็บไว้เป็นที่ระลึก - รอดมาได้
- มันต้องพักฟื้นนานมั้ยหมอ? - สัก 2-3 ชั่วโมง
ขอบใจมากทุกคน
- อีก 2 อาทิตย์ต้องพามันมาตรวจใหม่ - คลินิกก็ไม่ใช่ใกล้ๆ
- ให้ฉันลองตัดไหมให้มันเองมั้ยล่ะ - ไม่ต้อง
ฉันพามันมาเอง ให้ฉันได้ทำเพื่อมันเถอะ
2 สัปดาห์ต่อมา
ไอ้โง่ๆๆๆ
3 สัปดาห์ต่อมา
จมูกมัน...แห้งมาก ผมนอนไม่หลับเลย
4 สัปดาห์ต่อมา
พยาธิน่ะครับ ตัวใหญ่มาก
5 สัปดาห์ต่อมา
ขอโทษจริงๆ นะที่ทำให้แกโดนสวนทวาร คราวนี้ฉันสัญญาว่าจะชวนเธอเดทให้ได้
โอเคๆ
ฉันชวนเธอเดทได้ แล้วแถมกระดูกให้แกแทะด้วย
ไม่ ต้องเสร็จงานก่อน
ตาปกติดีนี่คะ
ผมอยากรู้ว่า คุณ เอ่อ
ผม เราเอ่อ...
จะชวนฉันไปเดทเหรอ?
คะ...ครับ
ว่าไงคะ?
ครับ ผมนายวินเซนซิโอ อัลแบร์โต กิโรโลโม อยากชวนโรซ่าคนงามไปเดทกันครับ!
รอบนี้ฉันเลี้ยงทุกคน ดื่มให้เมียและลูกชายฉัน และไอ้แดงของเรา
- และไอ้แดง - ไอ้แดง
- มันเคยช่วยชีวิตผมด้วย จริงนะ - เหรอ ยังไงครับ?
ทุกคนที่มาที่นี่
ต่างก็หนีอะไรมาทั้งนั้น
ถังแตก อกหัก
หนีคดี หมดอาลัย
เราต่างทิ้งเรื่องเศร้าไว้ข้างหลัง
10 ปีก่อนเมียและลูกผมตายเพราะรถคว่ำ
- ผมเป็นคนขับเอง - พระเจ้า ผมเสียใจด้วยจริงๆ
แวนโนพูดเรื่องจริง ผมไม่หัวเราะเลยเป็นปีๆ
เช้าวันนึง ผมตื่นขึ้นมา แล้วก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว...
หวัดดี จัมโบ้
ขอเหล้ามาย้อมใจ และล้างแผลเป็นสักแก้วเถอะพ่อ
- ได้สิ จัมโบ้ - ขวัญเสียทั้งคืน
ตื่นเช้ามาก็ได้ยินเสียง คู่อริเก่าของฉัน ลอร์ดเนลสัน กลับมา
ที่ชายฝั่งฮันเซ่นแล้ว ว่ายน้ำไปมาอย่างสบายอุราของมัน
รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นกัปตันฮุก กลัวเสียงนาฬิกาติ๊กต็อก
อยู่ไหนวะ ไอ้ฉลามจอมขี้เกียจ
เอาแล้วมั้ยล่ะ ไอ้หมาเวร ตอดสเต็กข้า
ขึ้นมา ฉลาม!
- ขึ้นมาเร็ว แจ็คโค่! - ฉลาม
อยากตายหรือไง! ปล่อยเนื้อสเต็กซะ!
- เร็วสิ เจ็คโค่ - มาสิ
ไม่เป็นไรนะ
ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้แดงและเนื้อสเต็กชิ้นนั้น
ผมคงเป็นเหยื่อไอ้หลามไปแล้ว
ห้องน้ำชาย ชำรุด
หวัดดีครับ
โอ้ะโอ รอเดี๋ยวนะครับ
- สุภาพบุรุษเชียว - ผมมีพี่สาว 4 คน
- ถึงว่า - อ้อ ขอโทษครับ
ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา? แนนซี่กับจอห์น
หนึ่ง สอง สาม สี่
ไม่เอาเพลงนี้
ขอทางหน่อย
- พูดเลย พูดเลย - ไม่เอาน่า ไม่น่า
คิดว่าฉันจะขึ้นมาพยากรณ์อากาศหรือไง?
- อากาศเป็นไง? - ร้อนตับแตก!
ทุกคนคงไม่รู้สินะว่าฉันฉลองอะไรในคืนนี้
แค่บอกว่าดื่มฟรีกินฟรี ก็แห่กันมาเหมือนแร้งลง
ไอ้กันนี่มันเข้าท่า
แต่ฉันมีเรื่องสำคัญจะประกาศในคืนนี้
อยากให้ทุกคนมาช่วยยินดีกับคืน ที่น่าจดจำที่สุดของฉัน ฉันตั้งใจปักหลักแล้ว
- พูดอะไรของมัน มันเมายาแน่ๆ - หรือมันจะไปบวชพระวะ?
ฉันอยู่ที่แดมเปียร์มา 2 ปีกับ 1 วัน
แต่ 1 วันนั้นยาวนานกว่าทุกที่ที่ฉันเคยเร่ร่อนไป
- ไม่ถามหน่อยเหรอว่า ทำไม - ทำไมล่ะครับ?
ทำไมต้องเป็นเมืองเล็กๆ ที่โลกลืมแห่งนี้?
เหตุผลเดียว เหตุผลที่งดงามเกินบรรยายเพียงข้อเดียว
ฉันตกหลุมรักแนนซี่ เกรย์เข้าอย่างจัง และฉันก็ไม่อายที่จะประกาศให้โลกรู้
- โอ้ตาย - แนนซี่ เจน เกรย์...
...คุณแต่งงานกับผมนะ
จอห์น แกรนต์
...ฉันยินดี!
กลับบ้านกันได้แล้ว
ปาร์ตี้สนุกจัง
กลับไปนอนบ้านฉันเถอะ
เตียงผมดีกว่ามั้ง
เอาไงกับเพื่อนเราอีกคนล่ะ?
ไอ้แดงอยู่นี่นะ ได้ยินมั้ย?
พรุ่งนี้เช้า ฉันจะกลับมา
นอนต่อเถอะ คนดี
คืนนี้ไว้เจอกันนะ
- ฮัลโหล - ฮัลโหล แนนซี่ นี่จ็อคโค่นะ
- ว่าไงจ็อคโค่ หัวคุณเป็นไงบ้าง? - หัวไหนล่ะ?
ไม่แน่ใจว่านี่หัวหรือลูกฟักทอง
- จอห์นอยู่ไหน? - ทำไม?
- เห็นเขาไม่มาทำงาน - เขากลับบ้านพักเขาไปตั้งแต่เช้าแล้ว
สงสัยกลับไปแล้วหลับยาว งั้น เดี๋ยวพักเที่ยง ผมจะแวะไปดูเขาหน่อย
- เจอเขาแล้วช่วยโทรบอกฉันที - ได้เลย
- เห็นมั้ย? - อะไร
เลี้ยวรถกลับ
ช้าๆ
นั่นไง!
เพราะกำลังเศร้าและวุ่นกับงานศพ
ทุกคนเลยพร้อมใจกันลืมไอ้แดง
ผ่านไป 3 วัน พวกเราเพิ่งรู้ว่า
ไอ้แดงยังนั่งรอนายของมันอยู่หน้าบ้านจอห์น
แนนซี่จะรับมันไปดูแล แต่ไอ้แดงถือว่ามันมีนายแค่คนเดียว
มันก็เลยรอ จะร้อนหรือหนาว จะเช้าหรือค่ำก็รอ
มันนั่งอยู่หน้าบ้านจอห์น 3 สัปดาห์เต็ม ไม่ยอมไปไหน
ตาจ้องเขม็งออกไปที่ถนน
จนวันนึง ไอ้แดงก็ตัดสินใจ
ถ้าจอห์นไม่ยอมกลับ
มันก็จะออกไปตามหาเขา
มันเดินไปที่อู่รถ จ้องหน้าทุกคนที่นั่น
ทำหน้าเหมือนกับถามคำถามเดิมซ้ำๆ เห็นจอห์นมั้ย?
มันออกไปทั่วฮาเมอร์สลี่ย์ แวะไปทุกแผนก
พอไม่เจอเขาที่นั่น... มันก็ไปที่เหมืองเกลือ
ไปที่ห้างสรรพสินค้า
แล้วแวะไปที่ร้านเหล้า
ตระเวนดูทุกอ่าว
หมาส่วนใหญ่คงหยุดหาแค่ในแดมเปียร์
แต่พวกมันไม่ใช่ไอ้แดง
ด้วยเหตุนี้ ตัวมันเลยโด่งดังขึ้นมา มันกลายเป็น
"วณิพกแห่งพิลบาร่า สุนัขแห่งตะวันตกเฉียงเหนือ"
เชื่อมั้ย... ...มันเดินไปทุกที่
ออกตระเวนเป็นปีๆ จากเมืองนั้น ไปเมืองนี้
บางครั้งก็มีคนเห็นมันที่เพิร์ธ ขึ้นเหนือไปไกลถึงดาร์วิน
มันติดเรือขนแร่
จากท่าเฮดแลนด์ไปถึงซางาโนะเซกิ ที่ญี่ปุ่น
สุดท้าย หลังจากตามหา ออกเดินทาง
และโศกเศร้าอยู่นาน
ฉันว่ามันก็คงรู้แล้ว ว่าคงถึงเวลา...กลับบ้านมันเสียที
ไอ้แดง
ไอ้แดง ไอ้หมาน้อย
แกกลับมาแล้ว
ได้ยินมั้ย? ฉันได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว ฉันเป็นผู้ช่วยผู้บริหารแล้วนะ
ก็ทำงานเลขาฯ เหมือนเดิม แต่ได้เงินเยอะขึ้น
ฉันกำลังรอคิวย้ายไปอยู่บ้านพักที่คาร์ราธ่า
อ่อ ฉันยอมไปออกเดทกับเคิร์ตแล้วด้วย
แต่ไม่ไหวล่ะ เขาไม่ชอบแปรงฟัน
- หวัดดีค่ะ - คุณเกรย์
เราเกรงว่าคุณจะทำอะไรละเมิดกฏอีกแล้ว
- ละเมิดอะไรอีกคะ? - คุณก็รู้
- ที่นี่เป็นเขตปลอดสุนัข - กฏปัญญาอ่อน
เรารู้ว่าคุณมีหมาอยู่ในบ้าน อย่าพยายามปฏิเสธเลย
ไอ้แดงไม่ใช่หมาทั่วๆ ไปนะคะคุณคริบเบจ
มันได้สิทธิพิเศษ ใครๆ ก็รู้จักมัน
ถึงจะเป็นหมาเชื้อพระวงศ์ฉันก็ไม่สน
ถ้าไม่ไล่มันออกไป เราก็จะไล่คุณไปแทน
ไอ้แดง หยุด!
สัญญาก็ระบุชัดเจนว่าห้ามเลี้ยงสุนัข
ฉันไม่ได้เป็นเจ้าของมันนะคะ มันไม่มีเจ้าของ
- งั้นมันก็เป็นหมาจรจัด - เปล่า มันก็เป็นหมาธรรมดาสามัญ
คนทั้งเมืองรักมัน และห่วงใยมันทุกคน... ทั้งชุมชนเลย
ตลกจริง ที่ไหนเรียกว่าเมือง แถวนี้มีชุมชนที่ไหนกัน
ก็แค่ที่พักพวกคนเหมืองขี้เมากักขฬะและ...แรด!
มองไปทางไหนก็เจอแต่ไอ้พวกนี้ แล้วหมาจรจัดนั่นก็เป็นอันตราย
คราวหน้าถ้าผมเจอมัน จะยิงให้ไส้แตกเลย
ฟังนะไอ้เวร ถ้าแกคิดจะแตะหมาตัวนั้นแม้แต่ปลายก้อย
แกเจอฉันกับคนทั้งพิลบาร่าเล่นงานแน่
- เราเตือนคุณแล้วนะ คุณเกรย์! - แกก็ด้วย!
เวลานี้มาถึงแล้ว
- ใครมา? - มากันทุกคนเลย
หยุดนะ! พวกแกเป็นใคร?
ชุมชนเมืองแดมเปียร์
อ้อ ลืมไปที่นี่ไม่มีเมือง ไม่มีชุมชน
มีแต่พวกขี้เมากักขฬะ
ใช่
ฉันจะเรียกตำรวจ! คอยดูสิ
ไม่ต้องหรอกคุณคริบเบจ เราอยู่นี่
ไล่คนพวกนี้ออกไปจากบ้านผมที
คุณคริบเบจ อันที่จริง คุณเป็นแค่ภารโรงนะ เจ้าของที่ดินคือ บ.ฮาเมอร์สลี่ย์
แล้วไง? หน้าที่ฉันคือดูแลที่ดิน ใครมีปัญหาอะไร
พวกแกต้องการอะไรจากฉัน?
เราอยากจะต่อรองอะไรกับคุณสักเล็กน้อย
แค่นั้นแหละ
โอ้ตายจริง ได้เวลาพักกลางวันพอดี มีอะไรก็ค่อยว่ากันนะ
เราก็แค่คุยกันเฉยๆ
- พูดจาแบบคนมีการศึกษา - พูดซะน่าเชื่อถือเชียว
ไม่มีอะไรจริงๆ นะ
ผัวเมียคริบเบจ ต้องเจอสั่งสอนสักเล็กน้อย
สั่งสอนกันอีท่าไหน พวกเขาถึงได้เผ่นแน่บออกจากเมือง
รีบหนีจนลืมเอาไอ้เหมียวไปด้วย
แล้วหลังจากนั้น ก็ไม่มีใครเรียกไอ้แดงว่าหมาจรจัดอีก
เราต่างยอมรับให้มันเป็นพลเมืองคนหนึ่งของเรา
แต่..ยังมีเรื่องที่สะสางกันไม่เสร็จ
พวกคริบเบจอาจไม่อยู่แล้วก็จริง แต่ความชั่วร้าย...
และอำนาจมืดบางอย่างยังอยู่
ธรรมะ ปะทะ อธรรม อารยะ เเละ อนารยะ
หมาเซี้ยว กับ เหมียวซ่า
ไอ้แดงกับไอ้เหมียวพร้อมลงสังเวียน ใครเชียร์ใครลงเงินเลย
มันจะสู้กันแล้ว!
ตะลึงพรึงเพริด
ไม่มีใครรู้เหตุผลหรือที่มาที่ไป ความแค้นกลายเป็นความนับถือ
หรือมันคงสู้กันจนเอาชนะกันไม่ลงแล้วก็เป็นได้
หรือมันคงเห็นว่าพวกมันมีส่วนคล้ายกันอยู่
ไม่มีใครเดาได้ รู้แค่ว่า...ตอนนี้มันกลายเป็นเพื่อนรักกัน
ไอ้เหมียวกับไอ้แดง
รูปปั้นหล่อเหล็กด้านนอก ขนมาส่งจากเพิร์ธ โดยพ่อหนุ่มโธมัส
รูปปั้นของนักสำรวจชาวอังกฤษ วิลเลี่ยม แดมเปียร์
บ.เหมืองแร่ฮาเมอร์สลี่ย์
สร้างเพื่อเอาตั้งไว้ทางเข้าเมือง
แดมเปียร์มาเทียบท่าที่นี่เมื่อปี...อะไรจำไม่ได้
หยุดยืนอยู่ 5 นาที แล้วแล่นเรือออกไป
เขาบันทึกถึงที่แห่งนี้ว่า "แมลงวันโคตรเยอะ"
เท่านั้นเลย "แมลงวันโคตรเยอะ" เออ เยอะก็เยอะสิวะ!
เราจะเอารูปปั้นผู้ดีอังกฤษ เกลียดแมลงวันมาตั้งทำไม
รูปปั้นนายทหาร พระเจ้า หรือแม้แต่นักการเมือง...เพื่ออะไร?
เราควรยกย่องคนที่เข้าใจในสถานที่แห่งนี้จริงๆ
คนที่ดิ้นรนใช้ชีวิตอยู่ในที่ทุรกันดารแห่งนี้
คนที่ยอมอดทนให้ละอองฝุ่นแดงเกาะ
ตั้งแต่หัวจรดเท้า
คนที่ตรากตรำเช่นเดียวกับพวกเรา
ใครก็ได้ที่เข้าใจถึงความอิสระเสรี..
และโอบอ้อมอารี
คนที่ซื่อสัตย์อย่างจริงใจไม่แสร้งทำ...
รู้สึกถึงคำว่ารักและสูญเสีย
ใครก็เป็นตัวแทน "บ้าน" ของพวกเรา ใครที่เป็นตัวแทนความเป็น "พิลบาร่า" ของพวกเรา
ไม่อยากจะบอกเลยว่า ใครคนนั้น คือ ไอ้แดง
ไอ้แดง
มันคือ สุดยอดสุนัขในสุดยอดแดนกันดาร
เฮ้ๆๆ มันไปแล้วล่ะ
เปล่าๆ หมายถึงมันออกจากห้องไปแล้ว หนีหายไปไหนไม่รู้
เราต้องออกหามันนะ มาเถอะ ไปหามันกัน
- ไอ้แดง - ไอ้แดง
ไอ้แดง ไอ้แดงเว้ย
ไอ้แดง อยู่ไหน
ไอ้แดง
- ไอ้แดง - ไอ้แดง มานี่ ไอ้หมาน้อย
ไอ้แดง กลับบ้านเราเถอะ!
เจอมันแล้ว
จอห์น แกรนต์
นักพเนจรผู้เป็นที่รัก และอยู่ในใจของพวกเราตลอดไป
อยู่ตรงนี้แหละ หมาน้อย นอนพักเสียตรงนี้
ถึงบ้านแกแล้ว
หนึ่งปีต่อมา
พระเจ้า!
ไปเอามาจากไหน?
- แวนโน่ให้ตัวนึง - น่ารักจังเลย
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่านกรุณานั่งกับที่
นั่นพ่อของคุณ
ไอ้แดงเสียชีวิตในวันที่ 21 พฤศจิกายน 1979
รูปปั้นของมันตั้งไว้บนถนนเข้าเมืองแดมเปียร์
เรื่องราวของมันกลายเป็น ที่เล่าขานกันไม่รู้จบในออสเตรเลีย